hallo lezers van mijn blog. dit keer ga ik het hebben over sociale contacten. wat dit nou heeft te maken met jongeren van de jeugdhulp en hoe dit voor mij zit.

we kennen het allemaal wel. onze vrienden, familie, collega’s en noem maar op. wij mensen zijn immers een kudde dier. we zoeken andere mensen op. zelfs als introverts hebben we een klein groepje. ik met hechtings problematiek, die geen vertrouwen had in mensen, vond dat lastig. ik wilde niks met mensen te maken hebben omdat ik ze niet vertrouwde, maar het ging tegen mijn menselijke aard in. ik ben blij leuke, lieve mensen ontmoet te hebben. dat hielp enorm om die angst en wantrouwen te overwinnen. maar dat was niet de enige opstakel.

als jongeren in de jeugdhulp gaat het stukje familie vaak al niet goed. die groep sociale contacten valt dan al snel weg. en vrienden? naja als je thuis veel problemen heb, zoek je die soms ook niet vaak op. of is er geroddel in je omgeving over je familie en mijden anderen jou. ook kan het zijn dat je op een groep woont en dan verhuis je vaak door heel het land heen. alles en iedereen die je kent achterlatend.

ook dit heb ik meegemaakt. ik ben meer dan 10 keer van school veranderd. ik woonde in leiden, Rijnsburg, Rotterdam, den haag, Alphen aan den rijn en noem maar op. naar Friesland verhuizen vond ik dus niet zo erg. ik was al gewend het halve land door te verhuizen in mijn eentje. dit betekende wel steeds vrienden achterlaten. en als je jong bent, vooral in de tijd dat smartphones nog niet zo breed verspreid waren, is het lastig om contact te houden. tegenwoordig heeft mijn halfzusje een smartphone, tablet en laptop. ik had dat niet toen ik 16 was. ik had een paarse Nokia met een breed toetsenbord. dan hoefde je niet 3 keer op de 2 te drukken om een c te krijgen.

je bent dus veel alleen. weg van familie, weg van vrienden, kennissen en op de groep zitten meestal ook niet de meest sociale personen. althans niet in mijn tijd. tegenwoordig worden jongeren meer gescheiden en word er beter gekeken naar wie op welke groep past. gelukkig maar dat is een stuk beter. ook voor sociale ontwikkeling.

nu ben ik dus 22. ik heb vrienden gemaakt in zuid Holland omdat ik daar 3 jaar op kamertraining heb gezeten. en daar dus het langste heb gewoond. ik spreek ze nog met WhatsApp en via de laptop. dat kan nu ook haha. lang leven de technologie. van vorige woonplaatsen heb ik helemaal geen vrienden. en familie ben ik niet heel close mee. ik heb hier in Friesland 2 vrienden gemaakt. ik was er niet persee opgericht. ik kwam ze tegen en het klikte dus nu zijn we vrienden.

ik heb erover nagedacht meer vrienden hier te maken. het hoeft voor mij niet persee. ik heb me vrienden uit zuid Holland. en hier die 2 vrienden en mijn vriend. maar mocht ik weer toevallig iets tegenkomen dan waarom niet. gezellig toch? denk ik dan. alleen kom ik ook niet veel tegen. vooral nu niet. allereerst maak je vaak vrienden op school. maar ik ben 6 jaar ouder dus mijn klasgenoten zijn niet echt mijn doelgroep daarin. ook even stappen ontmoet je minder mensen mee want corona…… anderhalve meter, corona kapjes en natuurlijk de qr code die niet iedereen kan krijgen. gedoe. en ik vind het ook ongezellig met zo een kappje constant moeten letten op de afstand. ik wandel nog wel is maar nu het koud en vroeg donker is, is ook dat flink verminderd.

voor nu vind ik het dus wel prima. sinds ik uit de jeugdhulp ben, kon ik ook pas echt vrienden maken. naja vanaf mijn laatste woonplek in de jeugdhulp dan. omdat ik daar ook niet na een paar maanden wegging heb ik sterkere banden kunnen maken met mensen en tja de technologie helpt ook enorm.

dankje voor het lezen van mijn blog.

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.